Lumbay

Callalily

Sumapit na naman ang gabi
Di na naman ako mapakali
Umuwi na ang lahat;
Radyo sa kotse ay di sapat
Nakaakbay na naman
Kaibigan kong lumbay ang pangalan

Wala na namang bituin sa langit
Wala na namang bituin sa langit

Pinagmamasadan ang mga sasakyan
Sabay ang buhos ng malakas na ulan
Ang kalsada’y dumidilim
Habang ang dibdib ko ay sumisikip

Unti-unti nang namamatay ang ilaw
Unti-unti nang namamatay ang ilaw

Di mapigilang humikab
Ang mata ko ay lumiliyab
Wala na naman akong kausap
Wala na naman akong kausap

Nalulungkot na ako
Nalulungkot na talaga ako

Alam ko na ang lumbay ay may lunas
Alam ko na ang lumbay ay may lunas
Alam ko na ang lumbay ay may lunas
At iyon ay ang makita ka bukas