Ulan

Rivermaya

Hiwaga ng panahon,
akbay ng ambon
Sa piyesta ng dahon,
ako’y sumilong

Daan-daang larawan ang nagdaraan
sa aking paningin
Daan-daang nakaraan ibinabalik
ng simoy ng hangin

Tatawa na lamang, at (ba’t hihikbi / bakit hindi?)
Ang aking damdamin, pniaglalruan ng baliw at ng ulan.
At sinong si mapapasayaw sa ulan,
At sinong si mababaliw sa ulan

Hinulog ng langit,
na siyang nag-ampon
Libu-libong ala-alang,
dala ng ambon

At sinong di aawit kapag umulan,
At sinong di mababaliw sa ulan,
At sinong di aawit sa ulan!